หลงทางในต่างแดน
"หลงทาง" เป็นเหตุการณ์ที่คนชอบขับรถหรือเดินท่องเที่ยวมักเกิดขึ้นได้ การเดินทางด้วยรถยนต์สมัยก่อนต้องคอยมองป้ายข้างทางหรือไม่ก็แผ่นที่ทางหลวง แต่เดียวนี้มีจีพีเอสช่วยเหลือให้ถึงจุดหมายปลายทาง
ได้สะดวกไม่ยาก แต่ก็ยังหลงทางอยู่ในบางครั้งเช่นเลี้ยวก่อน หรือไม่จีพีเอสบอกพิกัดผิด สำหรับเราการหลงในครั้งนี้ไม่ใช้การเดินทางด้วยรถยนต์แต่อย่างใดเป็นการเดินจริงๆ เป็นการหลงทางในประเทศฝรั่งเศส เมือง Reims แหล่งผลิตผลิตแชมเปญที่เก่าแก่และดีที่สุด เราเองก็ไม่พลาดที่จะเข้าไปชมการผลิตและจิบชิมแชมเปญ ที่นี้มีหลากหลายแบรนด์ให้เลือกสำหรับเราเลือก Taittinger Champagne
หลังจากที่ได้ชื่นชมและจิบชิมแชมเปญเสร็จก็เดินกลับโรงแรม เก็บของเข้าที่พักเสร็จก็จะออกมาเที่ยวเดินดูโน่นนี้ไปเรื่อย ๆ เดินเพลินไปหน่อยไม่ค่อยได้ดูทางสักเท่าไร เพราะมัวแต่มองบ้านเมือง ทำให้หลงหาทางกลับโรงแรมไม่ได้ ซึ่งจริง ๆ แล้วจะเรียกรถให้ไปส่งที่โรงแรมก็ได้ แต่คิดว่าโรงแรมไม่ได้ไกลสักเท่าไรดูจากเวลาในการเดินของตัวเอง จึงไม่อยากเสียเงิน
เลือกที่จะถามทางจากคนท้องที่และเดินกลับโรงแรมก็น่าจะได้ จากนั้นเราเข้าไปสอบถามคนขายน้ำดื่มในเมือง เราซื้อน้ำดื่มเค้าหนึ่งขวดแล้วก็ถามหาทางกลับโรงแรม เค้าช่วยเหลือเราอย่างเต็มใจ เราถามเป็นภาษาอังกฤษแต่เค้ากลับตอบกับมาเป็นภาษาฝรั่งเศส ซึ่งเราไม่มีความรู้ภาษาฝรั่งเศสได้แต่ยิ้มๆ ดูท่าทางภาษากาย ว่ามือเค้าชี้ไปทางไหน เราก็ถามกับว่าทางซ้ายใช้หรือไม่ เค้าก็พยักหน้าตอบกลับเป็นภาษาฝรั่งเศสยกมือชี้อีกครั้ง เราบอกขอบคุณจากนั้นก็เดินไปทางทิศที่คนขายน้ำดื่มชี้
เดินไปเรื่อย ๆ ยังไม่ถึงสักที่ ด้วยความไม่แน่นใจภาษากายที่คนขายน้ำดื่มบอก จึงถามคนที่เดินข้างถนนอีกครั้ง คำถามเดิมเป็นภาษาอังกฤษ คำตอบเหมือนเดิมภาษาฝรั่งเศส ชี้ตรงไปข้างหน้า เราได้แต่ยิ้มเหมือนเดิม เดินต่อไปเรื่อย ๆ บังเอิญเจอะกับตำรวจฝรั่งเศส จึงขอความช่วยเหลือ ครั้งนี้ได้คำตอบเป็นภาษาอังกฤษ ดีใจสุด ๆ
ขอบคุณภาพจาก Google
จริงๆ แล้วโรงแรมอยู่ไม่ไกล แต่การเดินของเราผิดทิศโรงแรมต้องเดินไปทางขาว แต่เราเดินไปกลับทางซ้าย ทำให้ไม่เจอะโรงแรมสักที่ คุณตำรวจบอกว่าทางนี้สามารถไปถึงโรงแรมได้เช่นเดียวกัน เพียงแต่ต้องเดินมากหน่อยเรียกว่าเดินแบบวงกลม ก็จะทำให้เจอะโรงแรม เราไม่มีปัญหาเพราะชอบเดินดูบ้านเมืองอยู่แล้ว เดินไปไม่นานก็เห็นป้ายโรงแรมดีใจได้กลับไปนอนพักเสียที
โชคดีเพื่อนหมีตัวน้อย
คำว่า "เพื่อน" ในความหมายของแต่ละคนอาจไม่เหมือนกัน เพื่อนมีหลากหลายแบบ เพื่อนกิน เพื่อนเล่นเพื่อนร่วมงาน เพื่อนสนิท เพื่อนร่วมอุดมการณ์ เพื่อนแท้ เพื่อนตาย แต่สำหรับเราแล้วเพื่อนของเรา ในที่่นี้เป็นเพื่อนที่ไม่มีชีวติไม่มีความรู้สึก แต่กับให้ความรู้สึกแก่เรามากจริง ๆ เพื่อนของเราเป็นหมีน้อยชื่อว่า "โชคดี"
เจ้าหมีโชคดีตัวนี้เราได้รับเป็นของขวัญจากคนที่รักเรามากที่สุด เจ้าหมีโชคดีอยู่กับเรามานานหลายสิบปี มองเห็นได้จากสีของมัน ตอนมาใหม่ ๆ สีของมันเป็นสีครีมอ่อน ๆ ซึ่งต่างจากตอนนี้มากเลย ดูไม่ครีมสักเท่าไร แต่ความน่ารักของมันยังคงอยู่
เรากับเจ้าหมีโชคดีเป็นเหมือนเพื่อนคู่หู ทุก ๆครั้งที่ได้เดินทางไปท่องเที่ยวที่ไหนๆ ก็จะพาไปเจ้าโชคดีด้วยทุกครั้ง เรื่องนี้เกิดขึ้นเมื่อครั้งหนึ่งเรามีโปรแกรมท่องเที่ยวยุโรป การเดินทางเริ่มต้นจากประเทศอังกฤษ เนเธอร์แลนด์ ออสเตรีย เยอรมัน สวิตเซอร์แลนด์และฝรั่งเศส
หลังจากที่เราได้สนุกและเพลินไปกับการท่องเที่ยวในฝรั่งเศสเป็นวันสุดท้าย จากนั้นก็จัดการเก็บของเตรียมตัวกลับประเทศอังกฤษ เจ้าโชคดีก็เตรียมตัวกลับอังกฤษพร้อมกับเราเช่นกัน
หลังจากเสร็จสิ้นอาหารในตอนเช้า เราก็จัดการสัมภาระขึ้นรถ การเดินทางและสัมภาระทุกอย่างเช็คเรียบร้อย เริ่มออกเดินทางกลับ พอถึงที่พักเราก็จัดการเก็บเข้าของทุกอย่างให้เข้าที่ ตายแล้ว......ในกระเป๋าไม่มี ไม่มีหมีน้อยโชคดีหายไปไหน หาแล้วหาอีก นั่งคิดว่าตกหล่นที่ไหนหรือเปล่า
คิดได้แล้ว....เราลืมไว้ที่โรงแรมที่พักในฝรั่งเศส จำได้ว่าตอนที่เราเตรียมตัวกลับ ก่อนจะออกจากห้องพัก เราเปิดกระเป๋าหยิบแว่นกันแดดออกมา แล้วเราก็วางเจ้าโชคดีบนโซฟา จากนั้นเราก็ปิดกระเป๋าลืมทิ้งเอาไว้ในห้อง แน่นนอนว่าเรารีบติดต่อกลับไปยังโรงแรมที่เราพัก ทางโรงแรมตอบกลับว่าได้เก็บเอาไว้ ดีใจมาก ๆ จากนั้นเราได้พูดคุยกับทางเจ้าหน้าที่โรงแรม เธอให้ความช่วยเหลือเป็นอย่างดี และได้จัดส่งเจ้าโชคดีกลับมายังประเทศอังกฤษ เธอแจ้งว่าเจ้าโชคดีกลับบ้านใช้เวลาประมาณ 3 วัน เราก็รอด้วยใจที่จดจ่อ
จนกระทั้งถึงวันที่ 3 ตามที่ทางโรงแรมได้บอกเอาไว้ ช่วงบ่ายเราพนักงานไปรษณียร์ก็มาเคาะประตูบ้าน
ให้เราเซนต์รับพัสดุจากประเทศฝรั่งเศสแน่นนอนว่าในกล่องนั้นต้องเป็นเจ้าโชคดี ดีใจมาก ๆ เราได้เจ้าโชคดีกลับคืนออ้มกอดอีกครั้ง เกือบไปแล้วที่เราต้องจะเสียเพื่อนอย่างเจ้าโชคดีไปแล้วจริง ๆ
คนเดียวก็ได้ สบายดี
"คนเดียวก็ได้ สบายดี" คำนี้คงเหมาะกับตนเองมากๆ เพราะชอบทำอะไรคนเดียวหลาย ๆ อย่าง บ่อยครั้งการกับเดินทางท่องเที่ยวคนเดียวเป็นเรื่องที่ดีสำหรับคนรักการท่องเที่ยว เพราะบางสถานที่ก็ไม่ได้เป็นที่ชื่นชอบของทุก ๆ คน รวมถึงเวลาที่ไม่ค่อยจะตรงกัน ต่างคนต่างอยู่คนละทิศคนละทาง ทำให้การนัดแนะเวลาไม่มีความสะดวกสักเท่าไร สุดท้ายทำให้ต้องเดินทางคนเดียวอยู่บ่อยๆ
การเดินทางคนเดียวทำให้ไม่ต้องคิดจัดโปรแกรมให้เหมาะกับใคร ยิ่งได้เดินทางคนเดียวทำให้เลือกไปในที่ต้องการจะไป หรือไม่ได้มีความคิดที่จะไปแต่คิดได้ในตอนนั้นว่าสถานที่นั้นน่าสนใจไม่มีการตั้งโปรแกรมแต่อย่างใด การท่องเที่ยวของเราไม่เน้นว่าจะท่องเที่ยวในประเทศหรือต่างประเทศ ส่วนใหญ่จะอยู่ที่เวลาหากมีเวลาว่างก็จะคิดถึงการท่องเที่ยวเป็นอันดับต้น ๆ เลยก็ว่าได้
การเดินห้างคนเดียวเป็นเรื่องที่ชอบอีกอย่าง สำหรับตนเองที่เป็นพวก Window shopping ทำให้เดินอยู่ในห้างฯได้นาน ๆ หากมีเพื่อนมาด้วยก็จะต้องรีบ ๆ เร่ง ๆ ทำให้เดินได้ไม่นาน รู้สึกเกรงใจคนที่ไปด้วยกัน การเดินห้างคนเดียวทำให้เราได้อยู่กับตัวเองมองโน่นนี้ไปเรื่อย ๆ ถือเป็นการผ่อนคลายอย่างหนึ่ง
บางครั้งก็ได้ของที่เราไม่ได้คิดล่วงหน้าว่าจะมาซื้อติดมือกลับบ้านมาก็มี หลังจากเดินจนเหนื่อยก็ไปจบที่เข้าร้านอาหารกินข้าวคนเดียว ในห้างฯ เป็นศูนย์รวมอาหารนาน ๆ ชนิด แล้วแต่จะเลือกกิน เรียกว่าอยู่ในห้างฯ ได้นานหลายชั่วโมงเลยที่เดียว
สมัครสมาชิก:
บทความ (Atom)



































































Bryan Adams Lyrics
