นักเดินทาง เพลงที่ตรงกับตนเองมากที่สุด

หากให้เปรียบถึงเพลงที่หน้าจะใก้ลเคียงตัวเองมาก ๆ น่าจะเป็นเพลงนักเดินทาง ของกัมปะนี  เพราะส่วนตัวเป็นคนชอบการท่องเที่ยว เดินทางออกไปพบกับผู้คน วัฒนธรรมการเป็นอยู่หรือสถานที่สิ่งต่าง ๆ เป็นการหาประสบการณ์ใหม่ๆในชีวิตให้กับตัวเอง 

เวลาไปท่องเที่ยวสิ่งที่เรามักจะเก็บไว้ในความทรงจำคือการเก็บภาพถ่ายของสถานที่ต่าง ๆ  นอกจากภาพถ่ายแล้ว ยังมีโปสการ์ดและที่ติดตู้เย็นของสถานที่นั้น ๆที่เราจะซื้อหาเป็นของที่ระลึกเก็บกับบ้านอยู่เสมอหากมีโอกาส  สถานที่ที่ไปนั้น จะไม่เลือกว่าจะไปไหนจะเป็นแม่น้ำ ทะเล ภูเขา หรือแม้แต่ในเมืองหลวงใหญ่  ทั้งในประเทศหรือต่างประเทศ

 

การเดินทางในแต่ละครั้งไม่ได้เน้นความสะดวกสบายเป็นหลัก เน้นถึงสถานที่ๆจะไป อาจจะไปนอนกางเต็นท์ชิลๆ  อยู่กับธรรมชาติ ตื่นขึ้นมาพร้อมกับเสียงลมเสียงนกร้อง มีความสุขกับสิ่งที่ได้พบเจอ  หรือบางครั้งการเลือกแบบสบาย ๆ นอนบนเตียงนุ่ม ๆ ตื่นมามีอาหารเช้าพร้อมก็จองที่พักของโรงแรม ดังนั้นการเดินทางท่องเที่ยวของเราไม่จำกัดว่าจะต้องเป็นแบบไหน แค่มีใจที่อยากจะไปเท่านั้นเป็นพอ

นักเดินทาง

 ศิลปิน กัมปะนี

อัลบั้ม ไม่มีจำกัด

คำร้อง สุรักษ์ สุขเสวี

ทำนอง/เรียบเรียง สมชัย ขำเลิศกุล

จากเวลาที่ยาวนานกับวันวานที่เลยไป

จะมีภาพที่ใจยังจดยังจำไว้ทุกคืนวัน

ผ่านไปเร็วดูราวเหมือนฝัน

ภาพความหลังครั้งนั้นไม่เคยเก่า

ย้ำและเตือนในหัวใจเราตลอดเวลา

เปรียบดังเป็นนักเดินทาง ที่รอนแรมหนทางไกล

ย่อมมีเรื่องมากมาย  มากับทางไกลที่ได้เดินมา

สู่ปลายทางในการค้นหา

ผ่านภูผาขุนเขาที่กว้างใหญ่

ทิ้งร่องรอยเอาไว้ในใจ ไม่อาจลืมเลือน

ล่วงเลยผ่านไป  ถูกกลืนกับกาลเวลา

ไม่พบอะไรยั่งยืน ดุจกระแสน้ำที่ไม่คืนกลับมา   หันมองกลับไป ก็มีแต่ความทรงจำ

ชีวิตที่เคยผ่านมา

เปี่ยมด้วยรอยยิ้มและน้ำตาเก็บไว้ 

จากทางไกลที่เดินมา สู่เวลาที่เดินไป

ไม่มีหนทางใดที่จะนำวันนั้นหวนคืนมา

เก็บความจริงในการค้นหา

เป็นบันทึกล้ำค่าและยิ่งใหญ่

เขียนเรื่องราวเอาไว้ในใจ  ตลอดเวลา 

กาแฟทำให้เรา "ตาสว่าง"

ภาพจาก Google

สมัยยังเรียนสิ่งที่ทำให้ตาสว่างมากที่สุดและใช้อยู่บบ่อยครั้งคงต้องเป็นกาแฟ โดยเฉพาะช่วงเวลาใกล้ๆสอบเป็นช่วงเวลาที่เราต้องอ่านหนังสือดึก ๆ ดื่น ๆ  อยู่บ่อยครั้ง

ภาพจาก Google

ภาพจาก Google

ยิ่งวิชาที่ยากๆ แล้วเราจะต้องทำความเข้าใจทำให้เราต้องอ่านหนังสือเยอะมาก และสิ่งหนึ่งที่ช่วยให้เราตาสว่างขึ้น และอ่านหนังสือได้นาน ๆ ก็คงไม่พ้นเจ้ากาแฟดำๆ กลิ่นหอม ๆ และไม่มีน้ำตาล เป็นเครื่องที่เราจะชงดื่มอยู่เป็นประจำ

 

ภาพจาก Google

การอ่านหนังสือของเราจะเริ่มอ่านช่วงตอนหัวค่ำไปจนถึงช่วงดึกๆประมาณตีหนึ่งถึงตีสองหรือไม่ก็จะอ่านจนกว่าจะเข้าใจในเนื้อหาของวิชานั้น ๆ  แต่ก็ไม่ได้อ่านทุก ๆ วัน แต่จะอ่านทุก ๆวันช่วงใก้ล ๆ เราวันสอบเราอ่านหนังสือหนักทุกวัน

ภาพจาก Google

ดังนั้นการที่เราได้ดื่มกาแฟเข้าไปจะทำให้เราตื่นทำให้อ่านหนังสือไปจนดึก ๆ ได้โดยไม่รู้สึกง่วงนอนเลย เราจะเริ่มใช้วิธีนี้ก่อนจะสอบประมาณหนึ่งถึงสองอาทิตย์ก่อนสอบ พอถึงช่วงสอบการอ่านหนังสือของเราจะเบาลง เพราะเราต้องการให้สมองของเราได้ทบทวนเนื้อหาเท่านั้นไม่อยากนอนดึก ๆ ตี่นเช้า ๆ สมองจะได้สดใส เตรียมพร้อมเข้าห้องสอบ

ภาพจาก Google

ขอจันทร์

ภาพจาก Google

ในคืนที่พระจันทร์เต็มดวง บางคนมองพระจันทร์ในความสวยงาม หรือบางคนอาจจะขอพรให้พระจันทร์ช่วย โดยส่วนตัวแล้วจะมองแค่ความสวยงามไม่เคยขอพรจากพระจันทร์เลยสักครั้ง แต่จำได้ว่าช่วงวัยเด็กน้อยๆ ตอนเกิดราหูอมจันทร์ เราได้ตามผู้ใหญ่ไปช่วยจันทร์ ตอนนั้นยังไม่เข้าใจเรื่องราหูอมจันทร์คืออะไร เพียงแต่รู้ว่าผู้ใหญ่บอกให้ไปช่วยเราก็ตามไปช่วยพระจันทร์ไล่พระราหูที่กำลังอมดวงจันทร์อยู่ให้คายพระจันทร์ออกมา โดยการตีถ้วย ชาม กะละมัง หรือสิ่งต่าง ๆ ที่ทำให้เกิดเสียงดัง แล้วส่งเสียงช่วยว่า “จันทร์เจ้าขา ช่วยจันทร์เจ้าเหอ” พอโตขึ้นมาถึงได้รู้ว่านี้เป็นปรากฏการทางธรรมชาติ ที่เรียกว่าจันทรุปราคา ความเชื่อที่ช่วยจันทร์เป็นเรื่องราวสมัยปู่ย่า ตอนนี้ไม่ได้เห็นอีกแล้ว เราไม่มีเรื่องที่จะขอพรจากพระจันทร์ แต่มีบทเพลงหนึ่งที่เราชื่นชอบนั้นก็คือเพลง…..

ขอจันทร์

ขับร้องโดยคุณวิยะดา โกมารกุล ณ นคร

 

จันทร์เจ้าเอ๋ย จะไม่ขอข้าวแกงแหวนใด
ไม่ใส่ใจ... ไม่ขอวอน จากดวงจันทร
แม้ขอจันทร์.ดั่งใจฝันอย่างนั้นได้จริง
มีสิ่งเดียวที่คิดจะอยากขอจันทร์
จะขอ ให้มีแค่ใครคนหนึ่ง
ที่จะไม่ทำให้ช้ำ และไม่ทำให้เราเศร้าใจ
อยากจะเพียงขอ ให้มีซักคนเคียงใกล้
ให้เขามีความจริงใจ และไม่คิดจะทำร้ายกัน
จันทร์เจ้าเอ๋ย ข้าเคยถูกคนทิ้งไป
ทำให้ใจ ต้องร้าวรานอยู่เสมอ
แม้ขอจันทร์ ได้ดังฝันก็คงได้เจอ
เจอกับใคร ที่เขามีใจให้จริง
จะขอให้มีแค่ใครคนหนึ่ง
ที่จะไม่ทำให้ช้ำ และไม่ทำให้เราเศร้าใจ
อยากจะเพียงขอ ให้มีซักคนเคียงใกล้
ช่วยซับน้ำตา ปลอบโยนเมื่อยามใจเหงา
ยามที่เราผิดหวัง มีไหม...
จะขอ ให้มีแค่ใครคนหนึ่ง
ที่จะไม่ทำให้ช้ำ และไม่ทำให้เราเศร้าใจ
อยากจะเพียงขอ ให้มีซักคนเคียงใกล้
ให้เขามีความจริงใจ และไม่คิดจะทำร้ายกัน
จะขอให้มีแค่ใครคนหนึ่ง
ที่จะไม่ทำให้ช้ำ และไม่ทำให้เราเศร้าใจ
อยากจะเพียงขอ ให้มีซักคนเคียงใกล้
ช่วยซับน้ำตา ปลอบโยนเมื่อยามใจเหงา
ยามที่เราผิดหวัง.ขอจันทร์
 
 

"แอบรัก"

 

ภาพจาก Google

ความรู้สึกของการแอบรักครั้งแรกของเด็กมัธยมต้นกับความรู้สึกของการหลงรักรุ่นพี่มัธยมปลาย  พี่นักเรียนคนเก่ง เราขอเรียกพี่คนนั้นว่าพี่ปูก็แล้วกัน  เราเริ่มสนใจพี่ปูตั้งแต่ได้เห็นความเก่งของพี่ปูในการแข่งขันบาสเก็ตบอลของโรงเรียน ซึ่งนการแข่งครั้งนั้นทำให้เราได้รู้จักกับชื่อของพี่ปูครั้งแรก

ภาพจาก Google

พี่ปูเล่นได้เก่งมากๆ พอเริ่มสนใจเราก็เลยแอบไปสืบเรื่องของพี่ปูว่าเป็นคนอย่างไร จนได้รู้ว่าพี่ปูนั้นเป็นคนที่มีความสามารถ เรียกได้ว่าเรียนก็ดี กีฬาก็เก่ง แถมเป็นคนดังของโรงเรียนที่หลาย ๆ คนรู้จัก ไม่เข้าใจตัวเองว่าไปอยูตรงไหนถึงไม่รู้เรื่องของพี่ปูเลยจนกระทั้งได้ตามเพื่อนไปดูการแข่งขันบาสเก็ตบอลระหว่างโรงเรียน พี่ปูเล่นได้ดีมาก ๆ เรียกเสียงจากคนเชียร์ดังมาก ๆ หลังจากนั้นทุก ๆ เย็นก่อนจะกลับบ้านเราไปนั่งแอบดูพี่ปูซ้อมบาสเก็ตบอลกับเพื่อนๆ ในห้องอยู่บ่อยครั้ง เพื่อน ๆ ไม่มีใครรูว่าเราแอบชอบพี่ปู ทุกๆ ครั้งที่ไปนั่งข้างสนามเราจะเห็นว่ามีสาว ๆ มาส่งเสียงเชียร์เยอะมากๆ ด้วยความที่พีปูเป็นคนที่เท่ ยิ้มเก่ง ทำให้มีคนชอบเยอะ  เราตามไปเชียร์พี่ปูทุกสนามแข่งขัน แอบมองอย่างชื่นชม  แต่ไม่กล้าที่จะเข้าไปพูดด้วย 

ภาพจาก Google

 มีครั้งหนึ่งบังเอิญเจอะกันตรงหน้าห้องพักครูเราไปส่งการบ้านกับเพื่อนๆ และวันนั้นเป็นวันแห่งความรักหลายๆ คนจะมีหัวใจกระดาษติดตามเสื้อใคร ๆ ก็มีกัน พี่ปูเดินออกมาจากห้องพักครูเจอะกันพอดี  เพื่อนรู้จักกับพี่ปูเลยติดหัวใจทีเสื้อพี่ปู เรามีโอกาสเลยติดหัวใจให้พี่ปูไปหนึ่งดวงอย่างรวดเร็ว เราไม่ได้พูดอะไรได้แต่ยิ้มๆ  แล้วก็เดินจากพี่ปูไปอย่างอายๆ  เราเป็นเด็กน้อยจริง ๆ ในตอนนั้น

 

ภาพจาก Google