ตํานานเกาะหนูเกาะแมวจังหวัดสงขลา

เกาะหนูเกาะแมวของจังหวัดสงขลา มีตำนานเล่าถึงต้นกำเนิดของเกาะหนูเกาะแมวไว้ว่าในสมัยโบราณมีพ่อค้าชาวจีนคนหนึ่งนำสินค้าจากเมืองจีนมาขายที่ประเทศไทย โดยขึ้นฝั่งขายสินค้าที่เมืองสงขลา พ่อค้าคนนี้เดินทางค้าขายสินค้าระหว่างประเทศไทยกับประเทศจีนเป็นเวลานาน มีอยู่มาวันหนึ่งพ่อค้าคนดังกล่าวได้นำสินค้ามาขายที่เมืองสงขลาเช่นเดิม แต่ครั้งนี้สินค้าที่นำมาขายนั้นขายหมดเร็วกว่าทุกครั้ง พ่อค้าจึงมีเวลาได้ท่องเที่ยวแวะชมสินค้าเพื่อจะได้ซื้อกลับที่ประเทศจีน เดินดูของไปเรื่อยๆพ่อค้าก็เจอะกับร้านสัตว์เลี้ยง ในร้านมีสุนัขกับแมวขายอยู่ด้วย  พ่อค้าจึงซื้อทั้งสุนัขและแมวกลับไปเลี้ยงที่เมืองจีน

หลังจากนั้นก็พาสุนัขและแมวที่ซื้อขึ้นเรือเพื่อที่จะเดินทางกลับ บนเรือสุนัขและแมวได้พบเจอกับหนู ทั้งสามตัวก็ผูกมิตร เป็นเพื่อนกัน แต่เมื่อล่องเรือไปนาน ๆ ทำให้สัตว์ทั้งสามเกิดความรู้สึกเบื่อหน่าย มองไปทางไหนก็เห็นแต่ท้องฟ้าและทะเล พวกมันจึงได้พูดคุยกันว่าอยากจะกลับไปเมืองสงขลา สุนัขซึ่งบังเอิญได้ยินลูกเรือคุยกันว่า ”พ่อค้ามีดวงแก้ววิเศษที่ใครเกาะแล้วจะไม่จมน้ำ”ก็คิดแผนว่าจะขโมยลูกแก้ววิเศษและหนีไปด้วยกัน โดยให้หนูอมลูกแก้วไว้ พอได้เวลาตามตกลงกันไว้สัตว์ทั้งสามก็โดดน้ำมุ่งหน้าว่ายเข้าหาฝั่ง  ระหว่างที่ว่ายน้ำกันอยู่นั้นสัตว์แต่ละตัวก็คิดแตกต่างกันออก หนูคิดในใจว่าตัวเองมีลูกแก้วอยู่กับตัว พอขึ้นฝั่งสุนัขกับแมวต้องแย่งลูกแก้วนี้ไปแน่นอน ก็คิดจะว่ายน้ำหนีไป ส่วนแมวก็คิดได้ว่าลูกแก้วอยู่กับหนูต้องว่ายน้ำไปหาหนูเพื่อจะเอาลูกแก้ว  ฝ่ายหนูเห็นแมวตรงเข้ามาก็ตกใจกลัวแมวจะตะปบจึงว่ายหนีสุดแรง และไม่ทันระวังตัวด้วยความตกใจมากก็ทำลูกแก้วหล่นออกจากปากตกลงจมหายไปในทะเล ด้วยระยะทางจากเรือเข้าหาฝั่งไกลมากทั้งหนูและแมวต่างหมดแรงไม่อาจว่ายน้ำต่อไปได้ สัตว์ทั้งสองจึงจมน้ำตายกลายเป็น “เกาะหนูเกาะแมว” ที่เราเห็นกันอยู่ทุกวันนี้ 

สำหรับสุนัขนั้นก็พยายามตะเกียกตะกาย มาถึงฝั่งแต่ความเหนื่อยเพราะว่ายน้ำมาไกลในที่สุดมันก็สิ้นใจตายกลายเป็นหินบริเวณบริเวณเขาตังกวนอยู่ริมอ่าวสงขลา  และลูกแก้วที่ตกจากปากหนูแล้วแตกสลายก็กลายเป็นหาดทรายแก้ว อยู่ทางด้านเหนือของแหลมสน

เพลงเสน่ห์สงขลา

  ศิลปิน ศุ บุญเลี้ยง

ขอถามมีเมืองไหน บนด้ามขวานทองมีสองเลใหญ่

มีนางเงือกสาวสวย มีลักยิ้มด้วย ไม่บอกว่าข้างไหน

งามหาดสมิหลา สุดหูสุดตา เสียงสนเสียดใบ

เกาะหมูเกาแมวไล่กัน ทุกวี่ทุกวันมันไล่กันทำไม

ลองขึ้นเขาตังกวน ฝูงลิงมันชวนขึ้นลิฟท์ว่องไว

มองไปในทะเล เห็นเรืองตังเก กอและ ห่างไกล

ชวนน้องไปลองผลักหิน คงเคยได้ยินเก้าเส้งใช่ไหม

อยากจังอยากมาสู่ขอ เงินยกให้พ่อ พ่อมายกหินไป

สงขลา สงขลา 

ลองมาสงขลากันหม๊าย

ลองชิมเต้าหู้ยี้ เถ้ากั่วหมี่ หรือขนมไข่

ไอศครีมไข่แข็ง ถั่วเขียว ครองแครง ข้าวมันแกงไก่

ข้าวฟ่าง ข้าวเม่า ข้าวยำ ลองกินเหนียวดำ ซาละเปาลูกใหญ่

กวยเตี๋ยวอยู่ใต้โรงงิ้ว ใครอย่าแซงคิว แม่ค้าเขาปากไว

เดินสองขาพาเดิน สองตามองเพลินถ้ายังเดินไหว

หรือจะนั่งสามล้อ คนถีบเขารอ พ่วงข้างพาไป

ถนนยังชื่อนางงาม ยิ่งแยิ่งงาม นครนอก คอนใน

ห้องแถวบ้านเก่าโบราณ อยู่กันมานาน ทั้งคนจีนแขกไทย

IT'S OK จริง ๆ หรือมันแค่เป็นการปลอบใจ

สองสามวันก่อนเราเปิดยูทูปเพื่อหาเพลงฟัง  แต่ได้เจอะเรื่องราวนี้ในรายการ America's Got Talent ซีซันที่ 16 ของเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2564  ซึ่งมีผู้เข้าแข่งขันที่ชื่อว่า Jane Kristen Marczewski  หรือในนาม Nightbirde (ไนท์เบิร์ด) เธอเป็นนักร้องและนักแต่งเพลงชาวอเมริกัน

 Jane "Nightbirde" (ไนท์เบิร์ด) มาออดิชั่นในรายการ เธอเล่าเรื่องของเธอให้แก่กรรมการฟังว่าเธอมีโรคร้ายอย่างมะเร็ง ซึ่งเธอมีโอกาสจะรอดเพียง 2% เท่านั้น  ในระหว่างทีเล่าเธอมีรอยยิ้มมองโลกในแง่บวก ว่ามันจะต้อง OK  ถึงเธอเป็นโรคร้ายก็ไม่เป็นไร เราได้ฟังเรื่องราวของเธอแล้วรู้สึกประทับใจชื่นชมเธอในการลุกขึ้นต่อสู้โรคร้ายของเธอ แต่พอเราได้ฟังเพลง "It's OK" ของเธอ  เราเกิดรู้สึกถึงแรงบีบในใจ เศร้าใจกับสิ่งที่เธอได้รับจากโรคมะเร็ง หลังจบเพลง "It's OK" เธอได้รับรางวัล Golden Buzzer จาก Simon Cowell  

เราดีใจไปกับเธอด้วยหวังว่าเธอจะได้เข้าแข่งขันในรอบรอบก่อนรองชนะเลิศ แต่น่าเสียดายมาก ๆ  ก่อนการแข่งขันในรอบก่อนรองชนะเลิศของรายการ Jane "Nightbirde"  (ไนท์เบิร์ด) ขอถอนตัวจากการแข่งขันเพราะสุขภาพของเธอเริ่มแย่ลงจนไม่สามารถกลับไปแข่งขันได้ 

จนกระทั้งในวันที่ 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565  Jane "Nightbirde" ก็เสียชีวิตลงเมื่อด้วยอายุ 31 ปี เรารู้สึกเสียดายความเก่งและเสียใจที่เธอไม่สามารถต่อสู้กับโรคร้ายได้

IT'S OK

"Nightbirde"

I moved to California in the summer time

I changed my name thinking that it would change my mind

I thought that all my problems they would stay behind

I was a stick of dynamite and it was just a matter of time, yeah

All day, all night, now I can't hide

Said I knew myself but I guess I lied

It's okay, it's okay, it's okay, it's okay

If you're lost, we're all a little lost and it's alright

It's okay, it's okay, it's okay, it's okay

If you're lost, we're all a little lost and it's alright

It's alright, it's alright, it's alright, it's alright

I wrote a hundred pages but I burned them all

(Yeah, I burned them all)

I drove through yellow lights and don't look back at all

I don't look back at all

Yeah, you can call me reckless, I'm a cannonball (uh, I'm a cannonball)

Don't know why I take the tightrope and cry when I fall

All day, all night, now I can't hide

Said I knew what I wanted but I guess I lied

It's okay, it's okay, it's okay, it's okay

If you're lost, we're all a little lost and it's alright

It's okay, it's okay, it's okay, it's okay

If you're lost, we're all a little lost and it's alright

It's alright, it's alright, it's alright, it's alright

It's alright, it's alright, it's alright, it's alright

Oh-oh-oh-oh, it's alright

Oh-oh-oh-oh, it's alright

Oh-oh-oh-oh, it's alright

Oh-oh-oh-oh, it's alright

To be lost sometimes

It's okay, it's okay, it's okay, it's okay

If you're lost, we're all a little lost and it's alright

It's okay, it's okay, it's okay, it's okay

If you're lost, we're all a little lost and it's alright

It's okay, it's okay, it's okay, it's okay

If you're lost, we're all a little lost and it's alright

It's okay, it's okay, it's okay, it's okay

If you're lost, we're all a little lost and it's alright

It's okay, it's okay, it's okay, it's okay

If you're lost, we're all a little lost and it's alright

คิดถึงร้านข้างทาง

ช่วงนี้โควิดไม่ได้ออกไปไหนๆไม่อยากไปเดิน นั่งปะปนกับผู้คน กลัวว่าจะได้รับเชื้อโควิด ยิ่งที่บ้านมีผู้สูงอายุทำให้ต้องระมัดระวังมากยิ่งขึ้น หากจะให้พูดถึงร้านอาหารข้างทาง โดยส่วนตัวไม่ได้เจาะจงว่าจะต้องมีชื่อคนรู้จัก จะเลือกร้านอาหารตามประเภทของความอยากในแต่ละครั้งไปเป็นที่ตั้ง

ร้านข้างทางร้านแลกต้องย้อนไปตอนเด็ก ร้านข้างทางคงเป็นร้านขายข้าวเหนียว ตรงถนนหน้าบ้าน เจ้าของร้านเป็นคุณยายอายุเยอะ ทำข้าวเหนียวหน้าสังขยา หน้ากุ้ง หน้าปลา ข้าวเหนียวปิ้งไส้กล้วย และเผือก ขายช่วงเช้า สาย ๆ ก็ขายหมด ต้องตื่นแต่เช้าไปซื้อไม่นั้นไม่ทัน เพราะอร่อยมีเจ้าเดียว ที่บ้านจะเป็นลูกค้าเจ้าประจำของยาย เรายังจำรสชาติที่กินตอนเด็ก ๆ ได้ดี เสียดายฝีมือคุณยาย ลูกหลานไม่ได้นำมาสานต่อ 

ร้านข้างทางที่เราชอบส่วนใหญ่แล้วจะเป็นรถเข็นตั้งร้านขายริมถนน ตั้งโต๊ะและเก้าอี้บนฟุตบาททางเท้า เวลาเราไปไหน ๆ หาเจอะอะไรที่หน้ากินก็จะซื้อไม่เลือกว่าจะต้องเข้าไปในร้าน โดยเฉพาะร้านก๋วยเตียวที่เราใช้บริการบ่อย ๆ ก็ร้านชายสี่บะหมี่เกี๊ยวเพราะเราชอบรสชาติ เวลาหิวเจอะตรงไหนก็จะเข้าไปอุดหนุนตรงนั้น 

ร้านข้างทางลืมไม่ได้อีกร้านก็ต้องเป็นร้านกล้วยแขก หลังจากกินอาหารคาวมื้อกลางวัน ต้องตบท้ายด้วยกล้วยแขกเจ้าอร่อย กรอบนานไม่อมน้ำมัน งานนี้ร้านไหนเด็ด สูตรไหนเด็ดจัดเต็มสองมือ

อีกร้านข้างที่เราชอบหากเจอะจัดมาสักถุงนั้นก็คือร้านกล้วยปิ้ง มันเผา โดยเฉพาะหน้าหนาวมันเผาเนื้อนุ่ม ๆ หวาน อร่อยมากๆ แม่ค้าเผากันไม่ทันเลยก็ว่าได้ 

สุดท้ายร้านข้างทางที่อยากจะบอกคือร้านขายโจ๊ก เป็นเมนูที่กินตั้งแต่เด็กจนเดียวนี้ก็ยังกินอยู่ โจ๊กเหมาะสำหรับคนตื่นเช้า และคนนอนดึก โดยเฉพาะโจ๊กหมูสับเนื้อเนียนนุ่ม ใส่ตับ ใส่ไข่ครบเครื่อง ได้กินแล้วอุ่นท้องสบายตัวจัดเสิรฟ์แก้หนาว กินชามเดียวก็ยังไม่พอ

ขอบคุณภาพจาก Google

ไม่ใช้คนวิ่ง แต่เป็นคนเชียร์ Fun Run (ฟันรัน )

 

ภาพจาก Google

โดยส่วนตัวไม่ค่อยเก่งเรื่องกีฬา พอเล่นได้นิด ๆ หน่อย ๆ แล้วแต่ประเภทของกีฬา  สมัยเรียนเวลามีการแข่งขันกีฬา เราจะอยู่ฝ่ายเทคนิคและสวัสดิการเสียส่วนใหญ่ พอจะเขียนถึงเรื่องการวิ่งฟันรัน (Fun Run)  เราคงต้องให้อาศัยข้อมูลจากที่เห็น

ภาพจาก Google

การวิ่งฟันรัน (Fun Run) เป็นการวิ่งเพื่อความสนุนสนาน เห็นวิ่งไปคุยไปหัวเราะ วิ่งไม่ไหวก็เดิน ไม่ได้รีบร้อน สามารถแต่งแฟนซีเข้าร่วมวิ่ง ส่วนใหญ่จะวิ่งเพื่อการกุศล วิ่งแบบครอบครัว วิ่งกับเพื่อน ไม่ได้คำนึงถึงการแพ้ชนะ 

ภาพจาก Google

ภาพจาก Google

จากประสบการณ์โดยตรงเกี่ยวกับฟันรัน (Fun Run) สำหรับเราแล้วเราไม่ได้วิ่งฟันรัน (Fun Run) แต่เราได้ร่วมเป็นกองเชียร์ให้กับเพื่อน ซึ่งเจ้าตัวนั้นวิ่งในระยะทาง 5 กิโลเมตร โดยที่เพื่อนมาขอให้บริจาคเงิน ที่เค้าจะเข้าร่วมวิ่งการกุศลช่วยเหลือผู้ป่วยโรคมะเร็ง 

ภาพจาก Google

ภาพจาก Google

จากนั้นเพื่อนเราก็เตรียมความพร้อมโดยการซ้อมวิ่งประมาณเดือนกว่า ๆ  เพื่อนเราไม่เคยวิ่งฟันรัน (Fun Run) นระยะทาง 5 กิโลเมตรมาก่อน แต่เป็นคนที่ชอบออกกำลังกาย พอตั้งใจจะวิ่งจริงๆ ต้องมีการปรับร่างกายซ้อมวิ่ง  

ภาพจาก Google

เราว่านักวิ่งต้องมีความอดทน มีระเบียบวินัยในการซ่อมวิ่ง เห็นได้จากเพื่อนของเราที่ตั้งใจซ้อมวิ่ง เพื่อนเราบอกว่าถ้าได้วิ่งสม่ำเสมอ เวลาวิ่งจะทำให้ไม่เหนื่อยได้ง่าย ๆ 

ภาพจาก Google

มิจฉาชีพแย่งชิงกระเป๋า

ประสบการณ์เผชิญหน้ากับมิจฉาชีพของคนสำคัญในครอบครัวของนกโดนมิจฉาชีพแย่งชิงกระเป๋า ตอนนั้นแม่อยู่ในช่วงวัยกลางคน ตอนนี้ท่านเกษียณอยู่บ้านปลูกต้นไม้ ทำขนม น้ำเต้าหู้ ฯลฯ  ขายที่บ้านแก้เหงา เหตุการณ์เกิดขึ้นในตอนเช้าของวันหนึ่ง เป็นช่วงเวลาที่การจารจรบนท้องถนนเงียบ  

ภาพจาก Google

ทุกๆ เช้าแม่ของเราจะขีมอเตอร์ไซค์ไปทำงาน จะออกจากบ้านตอนเช้าประมาณ หกโมงครึ่ง ทุกๆครั้งเวลาไป ทำงานแม่จะใช้กระเป๋าสะพายใบเก่าแบบสะพายไหล่ใส่ของจุกจิกสำหรับผู้หญิงเอาไว้ แต่วันนั้นแม่เปลี่ยนกระเป๋าอีกใบไปทำงาน เพราะช่วงบ่าย ๆ จะไปงานเลี้ยงของเพื่อนร่วมงาน กระเป๋าถือใบนั้นดูดีมีราคาเป็นกระเป๋าที่น้องสาวเราซื้อให้ พวกเราเรียกกันว่า "กระเป๋าคุณนาย"  แม่ใช้กระเป๋าใบนี้ประจำเวลาท่านออกงานเป็นประจำ แม่ไม่ได้คิดอะไรเพราะขี่มอเตอร์ไซค์ไปทำงานแบบนี้อยู่ทุกวัน  

ภาพจาก Google

ระหว่างทางที่ไปทำงานนั้น มีขี่มอเตอร์ไซค์อีกคันขี่ตามหลังมาแม่ก็เลี่ยงให้มอเตอร์ไซค์คันนั้นขี่ขึ้นไปก่อน แต่มอเตอร์ไซค์คันนี้ตีคู่มาใก้ลกับมอเตอร์ไซค์ของแม่ คนที่นั่งหลังได้โอกาสกระชากกระเป๋าถือที่คล้องกับแฮนด์มอเตอร์ไซค์ ทำให้รถมอเตอร์ไซค์ทรงตัวไม่อยู่ รถมอเตอร์ไซค์ล้มลง คนร้ายได้กระเป๋าพร้อมทั้งขี่มอเตอร์ไซค์หนีไปอย่างเร็ว  

ภาพจาก Google

แม่เป็นคนที่ขี่มอเตอร์ไซค์แบบเรื่อยๆ ไม่เร่งรีบเหมือนวัยรุ่น การแต่งกายของท่านจะสวมเสื้อแจ็คเก็ต กางเกงขายาว และหมวกกันน็อคเรียกว่าแต่งรัดกุมพอควร จึงทำให้เวลาล้มไม่บาดเจ็บร้ายแรงมาก มีแผลที่หัวเข่า ฝ่ามือ และเคล็ดขัดยอก เพราะแม่พยายามประคองรถมอเตอร์ไซค์ไม่ได้ล้มทิ้งตัวทันทีทันใด บาดแผลที่ได้รับถือว่าบาดเจ็บเยอะสำหรับวัยกลางคนแบบแม่ โชคดีที่มีรถยนต์ขับผ่านมาเห็นเลยช่วยเหลือแม่เอาไว้ โดยติดต่อรถกู้ภัยมารับแม่ไปส่งที่โรงพยาบาลเพื่อเข้ารับการรักษาตัว เรารู้เรื่องตกใจมากๆ เอาความผิดกับใครไม่ได้ เพราะแม่ตกใจกับเหตุการณ์จำไม่ได้ว่ามอเตอร์ไซค์คันนั้นสีอะไร ไม่ทราบหมายเลขทะเบียน ส่วนกระเป๋าที่คนร้ายได้ไปข้างในมีมูลค่าไม่มากเพราะกระเป๋าสตางค์แม่เก็บไว้เสื้อแจ็คเก็ต แม่ไม่ได้เข้าแจ้งความ แต่หลังจากเกิดเหตุการณ์ครั้งนั้นเวลาแม่ขี่มอเตอร์ไซค์จะสะพายกระเป๋าเฉียงลำตัวแล้วก็ใส่สื้อแจ็คเก็ตบังอีกครั้ง ทำให้เห็กระเป๋าไม่เด่นชัด ป้องกันเหตุร้ายจากมิจฉาชีพ

ภาพจาก Google

มันน่ารักจนไม่อยากแกะ

ทุกๆ ปีเวลาใกล้ ๆ วันเกิดของนก แฟนคลับ(คุณสามี)คนดีคนเดิมจะมีถามคำถามคำเดิมว่าวันเกิดปีนี้อยากได้อะไรเป็นของขวัญพิเศษในวันเกิด นกก็จะตอบว่าไม่อยากได้ ซึ่งจริงๆ ก็หมายความตามนั้น แค่การด์วันเกิดเราก็ดีใจแล้ว  

โดยส่วนตัวหากอยากได้อะไรก็ซื้อหา  แฟนคลับก็ไม่เคยขัด  ในแต่ละปีแฟนคลับมักจะให้ของขวัญ ที่ทำให้นกแปลกใจอยู่ทุกครั้ง อย่างปีนี้ก็เช่นกัน ของขวัญชิ้นนี้ห่อมาอย่างดี ด้วยกระดาษห่อของขวัญคริสมาส น้ำหนักเบามาก รับมาพร้อมการ์ดวันเกิด ตอนเปิดออกเจอะกับสิ่งนี้

แฟนคลับบอกว่าเห็นทางทิวเตอร์ (Twitter) เค้าทำขายเลยสั่งซื้อมาให้ เพราะเห็นว่ามันน่ารักนกคงต้องชอบ อีกอย่างช่วงก่อนคริสมาสนกรื้อทิ้งถุงเท้าที่ใช้ไม่ได้ไปหลายคู่ คิดว่าแฟนคลับคงเห็นเลยซื้อมาให้เป็นของขวัญเล็ก ๆ น้อยแทนของเก่าที่ทิ้งไป  

จริงแล้ว ๆ ถุงเท้าที่แฟนคลับซื้อมาให้นั้นไม่ต่างจากถุงเท้าทั่ว ๆ ไป แต่พิเศษตรงที่คนขายถุงเท้า เค้านำเอาถุงเท้ามาประกอบเป็นรูปต่าง ๆ  ทำให้ดูน่าซื้อ น่าใช้มากยิ่งขึ้น 

อย่างถุงเท้าของนกนี้เป็นถุงเท้าหอยทากน่าตาน่ารัก ตอนได้รับบอกเลยว่าไม่อยากแกะมันออกมาใช้เพราะมันน่ารัก ต้องชื่นชมคนทำที่คิดสร้างสรรไอเดียให้กับถุงเท้า 

หงส์ขาว Mute swan (Cygnus olor) ของฉัน

หงส์ขาวหรือห่านฟ้า (Mute swan) ที่หลาย ๆ คนเรียกกันเป็นนกน้ำขนาดใหญ่ที่มีขนสีขาวล้วน หงส์ขาวที่นกพูดถึงคือ หงส์ขาว (Mute swan/Cygnus olor) มีขนาดหัวถึงปลายลำตัวยาวประมาณ 125-170 ซม. จะงอยปากสีส้มแดงและขอบสีดำ บนจะงอยปากมีโหนกที่เด่นชัด โหนกของตัวผู้ได้มีขนาดใหญ่ กว่าของตัวเมีย มักรวมฝูงในบึงน้ำ หงส์ขาวเป็นนกขนาดใหญ่ที่บินได้ถึงแม้จะมีน้ำหนักตัวมากก็ตาม

หงส์ขาวเมื่อผสมพันธุ์แล้วก็หาที่ทำรัง โดยจะทำรังบนเนินขนาดใหญ่ ที่พวกมันสร้างขึ้นด้วยพืชริมน้ำในเขตน้ำตื้น บนเกาะที่อยู่ตรงกลางหรือขอบของทะเลสาบ หงส์ขาวมีคู่เดียวและมักจะกลับมาใช้รังเดิม

ในทุก ๆ ปี โดยซ่อมแซมหรืออาจสร้างใหม่ในที่เดิม หงส์ขาวตัวผู้และตัวเมียจะแบ่งหน้าที่การดูแลรัง 

ลูกหงส์ขาว หรือที่เรียกว่า Cygnet ไม่มีขนสีขาวสว่างอย่างในหงส์ขาวตัวเต็มวัย แต่ลูกหงส์ขาวมีขนสีเทาหรือน้ำตาลอมเทา และจะงอยปากเป็นสีเทาเข้ม ลูกหงส์ขาวจะคงมีขนสีเทาไว้จนกระทั่งมีอายุ 1 ปี และปีกจะเริ่มผลัดขน หงส์ขาวเมื่อเต็มวัยมีสีขาวล้วน

เมื่อลูกหงส์ขาวโตพอที่จะแยกรังแล้ว แต่ยังอาศัยเป็นครอบครัวเดียวกันและออกหาอาหารด้วยกันซึ่งไม่ใช่เรื่องแปลกแต่อย่างใด

หงส์ขาวจะหากินพืชพันธุ์หลากหลายชนิดทั้งบนบกและในน้ำ พวกมันจะกินพืชเป็นส่วนใหญ่ โดยหงส์จะหากินใต้น้ำด้วยการยื่นคอที่ยาวดำลงไปในน้ำ อาหารส่วนใหญ่จะเป็นรากไม้ หัวพืช กิ่งไม้ ใบไม้ของพืชใต้น้ำ และกินพืชผลทางการเกษตรอย่างข้าวสาลี  เป็นต้น

หงส์ขาวจะปกป้องคู่และลูกของมัน การโจมตีด้วยเสียงขู่ซึ่งเป็นการพ่นลมออกจากปากอย่างแรง คล้ายๆ “แฮ่” หรือ "ฟู่"  และหากไม่เพียงพอก็จะโจมตีรวดเร็วโดยการทุบศัตรูด้วยเดือยกระดูกปีกพร้อมกับการงับด้วยจะงอยปากขนาดใหญ่ นอกจากศัตรูแล้ว หงส์ขาวยังโจมตีคนที่เข้ามาใก้ลดินแดนของมันเช่นกัน 

หงส์ขาวเป็นนกที่มนุษย์ไม่ใช้เป็นอาหาร แต่จะเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยงสวยงามได้ โดยมักเลี้ยงตามสระน้ำตามสวนสาธารณะหรือสถานที่ต่าง ๆ หงส์ขาวถือเป็นสัตว์ที่มีความสวยสง่างาม ท่วงท่าอ่อนช้อย โดยเฉพาะเมื่อว่ายน้ำ ช่วงคอที่ยาวระหง โค้งงอ

หงส์ขาวยังถือเป็นสัญลักษณ์ของความรัก เพราะเป็นสัตว์ที่มีคู่เดียวไปตลอดชีวิต หงส์ขาวจะแสดงความเศร้าโศกเสียใจเมื่อคู่ครองหรือลูกหงส์สูญหายหรือตายไป หงส์ขาวจะไว้อาลัยโดยอาจจะยังอยู่ในที่

ที่คู่ของมันเคยอาศัยอยู่หรือบินออกไปร่วมฝูงใหญ่ หากคู่ใดคู่หนึ่งเสียชีวิตในขณะที่มีเลี้ยงลูก พ่อหงส์หรือแม่หงส์ที่เหลืออยู่จะรับหน้าที่แทนทั้งหมดในการดูแลลูก

ในอังกฤษหากมีการทำร้ายหงส์อัตราการโจมตีหงส์จะถือเป็นความผิดทางอาญาเนื่องจากหงส์ขาวอยู่ภายใต้การคุ้มครองสูงสุด เพราะมีความเกี่ยวข้องกับพระมหากษัตริย์ หงส์ขาวได้รับการดูแลอย่างดีโดยเฉพาะหงส์ขาวที่อยู่ในวินด์เซอร์ (Swan Lifeline) และที่อาศัยอยู่ในแม่น้ำเทมส์ใกล้กับปราสาทวินด์เซอร์ 

สำหรับหงส์ขาวของเรานั้นอยู่ที่แม่น้ำใก้ลบ้าน เราดูแลหงส์ขาวคู่นี้เป็นเวลานานจนได้รับความเชื่อใจให้เข้าใก้ลได้ หงส์ขาวคู่นี้อาศัยหากินที่แม่น้ำนี้มานานโดยเดินทางล่อยลอยจากต้นน้ำไปจนกระทั้งถึงปลายน้ำหาอาหารไปเรื่อย ๆ

ทุกวันๆ ในช่วงเวลาตอนเย็น ๆ เราจะลงไปที่ท่าน้ำเพื่อรอเวลาที่หงส์จะผ่านมาที่ท่าน้ำใก้ลบ้าน ซึ่งเราจะคอยเวลาเดิมเป็นประจำ บางวันเราก็เจอบางวันก็ไม่เจอ เราคอยจะให้อาหารแก่หงส์ ตอนที่หงส์สร้างรังเราแอบไปดูทุกวันว่าทั้งคู่เป็นอย่างไรบ้าง เราดูแลหงส์คู่นี้จนทั้งคู่สร้างรังเสร็จสมบูรณ์มีลูกหงส์ที่น่ารัก 

หลาย ๆ คนบอกว่าหงส์จะไม่เชื่อใจคน และจะไม่ยอมกินอาหารจากมือคนแบบนี้  แต่สำหรับเราเราสามารถทำอย่างนี้กับหงส์ของเราเพราะหงส์รับรู้ว่าเราไม่เคยทำลายหรือเป็นภัย ทุกอย่างเกิดจากการไว้วางใจและเชื่อใจระหว่างเรากับหงส์ขาว 

อาหารที่เราให้เป็นอาหารสำหรับหงส์ขาวโดยเฉพาะ ยิ่งช่วงหน้าหนาวอาหารในแม่น้ำค่อนข้างหายาก หงส์ต้องการอาหารดังนั้นอาหารที่เราให้ถือว่าจำเป็นสำหรับหงส์ขาวมากเลยที่เดียว